20 czerwca 1954 w katedrze Podwyższenia Krzyża Świętego w Opolu przyjął święcenia kapłańskie z rąk Zdzisława Golińskiego. Do 1957 był wikariuszem w parafii św. Barbary w Bytomiu. Następnie, w latach 1957–1959 był prefektem w Wyższym Seminarium Duchownym Śląska Opolskiego, a w latach 1959–1977 seminaryjnym ojcem duchownym. W latach 1977–1983 pełnił funkcję dyrektora Domu Studiów w Opolu, a od 1977 do 1994 był także wykładowcą Niższego Seminarium Duchownego w Nysie. W latach 1977–2008 był diecezjalnym ojcem duchownym. Od 1989 do 2008 pracował jako sędzia w Sądzie Diecezji Opolskiej.

W 1989 otrzymał stopień doktora teologii na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu na podstawie pracy „Modlitwa błagalna jako kształt wiary chrześcijańskiej w świetle współczesnej teologii katolickiej”. Od 1987 do 2010 był członkiem Komisji do Spraw Konserwacji Zabytków i Budownictwa Sakralnego (od 1992 Diecezjalnej Komisji do Spraw Sztuki Kościelnej i Budownictwa Sakralnego) oraz Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej. W 1981 otrzymał tytuł honorowego kapelana Jego Świątobliwości. Był wykładowcą Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego.