Liu Qiang zmarł latem następnego roku i chociaż nic nie wskazuje na udział cesarza, to jego śmierć była dla niego bez wątpienia powodem do ulgi. Gdzieś na początku lat 60. Liu Jing wezwał fizjonomistę i wskazując na podobieństwo swoich rysów twarzy z rysami ojca spytał czy ma zbierać oddziały w swojej sprawie. Fizjonomista doniósł o tym dworowi i przestraszony Liu Jing sam zgłosił się do więzienia. Cesarz Ming ponownie nakazał zachować dyskrecję, ale tym razem umieścił Liu Jinga pod obserwacją.
Ostatecznie w 67 doniesiono cesarzowi iż Liu Jing zachęca magów i szamanów by sprowadzili na niego klątwę. Śledztwo potwierdziło prawdziwość tych oskarżeń i zalecono egzekucję Liu Jinga. Cesarz opierał się, jednak jego ministrowie wskazywali, że jest to kwestia racji stanu, a nie osobistych uczuć. Liu Jing został skazany, ale popełnił samobójstwo.
Hans Bielenstein sugerował, iż Liu Jing był zaburzony psychicznie, i Rafe de Crespigny zgadza się z tą oceną. Niemniej "problem z jakim cesarz Ming zetknął się w przypadku tego przesądnego brata prawdopodobnie powiększył jego gniew, kiedy musiał reagować na doniesienia dotyczące innych członków jego rodzeństwa, Liu Yinga, Liu Kanga i Liu Yana.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie dynastii Han kategoria:Diukowie (gong) epoki Han Kategoria:Książęta (wang) epoki Han Kategoria:Urodzeni w I wieku Kategoria:Zmarli w 67