Wiosną 1916 r. został skierowany do szkoły podoficerskiej w Kozienicach koło Dęblina. Latem z jednostkami I Brygady, ponownie walczył na Wołyniu. W październiku został komendantem biura werbunkowego wojska polskiego w Praszkach w powiecie wieluńskim, a także prowadził prace konspiracyjne na rzecz Polskiej Organizacji Wojskowej. W czerwcu 1917 r. wrócił do oddziału w Modlinie. Po kryzysie przysięgowym i aresztowaniu Józefa Piłsudskiego z żołnierzy pochodzących z Galicji utworzono Polski Korpus Posiłkowy w Zambrowie. 3 września 1917 r. wyruszyli do Przemyśla, gdzie żołnierzy rozbrajano i wcielano do wojska austriackiego. Nie chcąc jechać na front włoski, potajemnie uciekł pułku austriackiego z Przemyśla i do jesieni 1918 r. ukrywał się w Babicy.
W jesieni 1918 r. wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. 11 czerwca 1922 r. przyjął święcenia kapłańskie. W 1922 roku był wikariuszem parafii Laszki. W latach 1922–1936 był administratorem i proboszczem parafii Radawa. Aktywnie uczestniczył odbudowie kościoła i Radawy ze zniszczeń wojennych. W latach 1936–1964 był proboszczem w parafii Rogi.
Zmarł 26 czerwca 1964 r.Zmiany w diecezji. Kronika Diecezji przemyskiej 50 (1964), z. 4, s.