Morfologia Kikutnica ta osiągała do około 18 mm długości ciała i do około 67 mm rozpiętości odnóży. Korpus miała przysadzisty. Cefalosoma (część głowowa) była około dziewięciokrotnie krótsza od sumarycznej długości ryjka i tułowia. Nie stwierdzono obecności szczękoczułków (cheliforów) – musiały być zredukowane do postaci niewyraźnej lub całkiem zanikłe. Na przedzie cefalosomy, w pobliżu nasady ryjka obecna była nabrzmiałość. Charbonnier i inni interpretowali ją jako jednoczłonowe, zdrobniałe chelifory, jednak wg Sabroux i innych nie była parzysta. Kolejna, kopulasto sklepiona nabrzmiałość leżała pośrodku grzbietowej strony cefalosomy, i ją Charbonnier i inni interpretowali jako wzgórek oczny, choć same oczy nie są na skamieniałościach dostrzegalne. Wg Sabroux i innych najprawdopodobniej to przednia nabrzmiałość stanowiła wzgórek oczny, podczas gdy środkowa była ornamentacją podobną do tej obecnej u niektórych gatunków z rodzajów Dromedopycnon i Pycnogonum. Przyjęcie środkowej nabrzmiałości jako wzgórka ocznego rodziłoby problem w interpretacji nabrzmiałości przedniej – podobnej cechy brak u jakichkolwiek innych kikutnic. Ryjek był krótki, walcowaty, u nasady lekko nabrzmiały, na wierzchołku zaokrąglony, wyposażony w odsiebnie umieszczony, okrągłego kształty otwór gębowy.