Na północy Włoch, na granicy ze Szwajcarią i Austrią są położone, Alpy Pennińskie (Matterhorn – 4478 m n.p.m.), Alpy Lepontyńskie, Retyckie (Piz Bernina – 4049 m n.p.m.), Alpy Zillertalskie oraz na północnym wschodzie — Alpy Karnickie. Na granicy ze Słowenią leżą Alpy Julijskie. Południowa część włoskich Alp obejmuje, znacznie niższe od krystalicznej strefy północnej, pasma górskie są to m.in. Alpy Bergamskie i Lombardzkie oraz Dolomity (Marmolada – 3342 m n.p.m.), przechodzące na południu w Alpy Weneckie. Poszczególne pasma górskie i masywy alpejskie są ograniczone głębokimi dolinami (Aosty — długość ponad 100 km, Adygi, Addy) i kotlinami (m.in. Trydencką, Bolzano). W wysokogórskiej części Alp znajdują się liczne formy rzeźby polodowcowej do której należą: cyrki lodowcowe, doliny polodowcowe, jeziora. Rzeźba ta związana jest z plejstoceńskim zlodowaceniem Alp. W południowej części Alp występuje rozwinięta rzeźba krasowa. thumb|240px|left|Apeniny Środkowe Nizina Padańska jest największą niziną Włoch, a jej średnia wysokość nad poziom morza jest niższa niż 100 m. Nizina obejmuje obszar 46 tys. km² i dzieli się na: Piermoncką, Lombardzką, Wenecką i Emilańską.