Odnóża kroczne były dłuższe niż tułów i ryjek razem wzięte, podobnie wykształcone, prawdopodobnie zbudowane z dziewięciu członów.
Holotyp C. nanus miał ryjek długości 14,9 mm, tułów długości 15,1 mm oraz odnóże pierwszej pary długości 41,6 mm. Ryjek był długi, pośrodku i u szczytu lekko nabrzmiały. Nogogłaszczki były krótsze od ryjka. Owigery były osadzone brzusznie na nabrzmiałościach, być może stanowiących jeden z ich członów. Tułów był stosunkowo szczupły. Odnóża kroczne miały walcowaty przekrój.
Paleoekologia Kikutnice te zasiedlały muliste dno środowisk morskich, wchodząc w skład epibentosu o czym świadczą walcowate w przekroju, przystosowane do kroczenia odnóża. Wśród ich potencjalnych ofiar wymienia się polipy stułbiopławów i krążkopławów, koralowce, drobne ślimaki i małże oraz wieloszczety. Możliwe też, że długi ryjek Colossopantopodus stanowił przystosowanie do zsysania bogatego w białko śluzu niewielkich szkarłupni.