Kierownictwo ZMK wielokrotnie krytykowało próby przekształcenia Pioniera w „partię małych rewolucjonistów”: „Momenty ideologiczne winny być umiejętnie wplecione w ogólny ton zabaw, wycieczek itp. Nie należy narzucać tego dzieciom […] Dla […] oddziałów [pionierskich] trudno ustalić jakiś szablon […] Ogólna zasada – nie wolno wciągać dzieci do aktywnej pracy organizacyjnej”. Konferencja warszawska Związku Młodzieży Komunistycznej w Polsce w rezolucji o pracy dziecięcej wskazywała, że należy prowadzić pracę pionierską w postaci gier i zabaw na wzór organizacji skautowskich, usuwając jednak wszystkie cechy militarystyczne i nacjonalistyczne. Za przynależność do Pioniera wyrzucano dzieci ze szkół, aresztowano, bito. W 1927 roku w Warszawie aresztowano 10 pionierów, których następnie wyrzucono ze szkoły. Następnego roku w Krakowie jednego tylko dnia zatrzymano ponad 60 pionierów.