W 1936 roku została zatrudniona na stałe jako pomocnica kustosza Muzeum Adama Mickiewicza, gdzie prowadziła katalogi zbiorów, sprawowała nadzór nad zwiedzającymi, opiekowała się także działem rycin i fotografii oraz monet i medali oraz organizowała wystawy we współpracy z Czesławem Chowańcem. Była także kustoszką wystaw i pracowała redakcji katalogów naukowych wystaw organizowanych przez Bibliotekę Polską. W czerwcu 1938 została mianowana adiunktem bibliotecznym w Bibliotece Narodowej Józefa Piłsudskiego w Warszawie, jednocześnie dostając urlop do odwołania w celu pełnienia obowiązków w Bibliotece Polskiej w Paryżu. Ponadto działała w Towarzystwie Historyczno-Literackim w Paryżu oraz publikowała artykuły w polskich czasopismach filozoficznych.
W 1939 była zaangażowana w działalność, prowadzonego w Bibliotece Polskiej w Paryżu, Biura Pomocy Ofiarom Wojny. W maju 1940 po zajęciu Paryża przez Niemców była zaangażowana w ewakuację zbiorów bibliotecznych. Następnie przebywała w Grenoble, gdzie mieszkała w Grand Hôtelu, w którym działało centrum polskie, obejmujące grupę polskich katolickich intelektualistów i współpracowników Biblioteki Polskiej. Tam Fiszer prowadziła wykłady i była zaangażowana w prace konspiracyjne polskiego ruchu oporu we Francji.