Powiat głogówecki () – powiat sądowy Monarchii Habsburgów, istniejący w latach 1532–1742. Jego siedzibą było miasto Głogówek.

Geografia Obszar powiatu głogóweckiego w większości zajmowały równiny. Sięgał po lasy Smolarni z Przechodem na północy, na zachodzie jego granica biegła na linii Rzymkowice–Pogórze–Solec–Olszynka–Laskowice; na południu: Racławice Śląskie–Dzierżysławice–Wróblin–Zwiastowice; na wschodzie: Dobra–Steblów–Borek–Brożec–Grocholub–Walce–Dobieszowice. Powiat posiadał eksklawy Łężce i Rozwadza. Powierzchnia powiatu wynosiła 568 km².

Historia Powiaty sądowe uformowały się na Śląsku wokół niektórych miejscowości z prawami miejskimi, zastępując kasztelanie (wcześniej okręgi grodowe). Każde miasto, które zostało siedzibą powiatu, posiadało własny sąd, który stał się instytucją apelacyjną dla sądów wiejskich. Jednocześnie Głogówek stał się ośrodkiem sądowniczym dla okolicznych wsi oraz centrum gospodarczym, gdzie na organizowanych co tydzień targach można było kupić oraz sprzedać własny towar. Prawo milowe zabraniało osiedlania się rzemieślnikom w promieniu 1 mili od miasta, a w karczmach można było sprzedawać tylko piwo miejskie. Mieszkańcy wsi w razie potrzeby mogli schronić się w murach miasta lub zamku.