Był kandydatem LPR na prezydenta Łodzi w wyborach samorządowych w 2006, zdobył 3775 głosów (1,7%), zajmując 6. miejsce. Od grudnia 2006 przewodniczył Klubowi Parlamentarnemu Ligi Polskich Rodzin. W lipcu 2007 objął też stanowisko przewodniczącego kongresu partii.
W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję, uzyskując 1992 głosy. W 2008 bezskutecznie kandydował w wyborach uzupełniających do Senatu w okręgu krośnieńskim, uzyskując w nich 308 głosów i zajmując przedostatnie, 11. miejsce. Od czerwca 2008 kierował Ligą Polskich Rodzin po rezygnacji Sylwestra Chruszcza z funkcji pełniącego obowiązki prezesa partii. 25 października 2008 rada polityczna LPR powierzyła mu funkcję p.o. prezesa.
W marcu 2009 złożył rezygnację ze stanowiska p.o. prezesa Ligi Polskich Rodzin po tym, jak przedstawiono mu zarzut prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości. Zaprzeczył jednocześnie popełnieniu zarzucanego mu czynu. Następcą na stanowisku prezesa Ligi Polskich Rodzin został Wojciech Wierzejski. 14 lipca 2009 przed sądem przyznał się do sprawstwa, został skazany na karę grzywny przy orzeczeniu trzyletniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Przejął ponownie obowiązki prezesa partii, które pełnił do momentu wyboru na prezesa partii Witolda Bałażaka 10 października tego samego roku.