Witold Fomienko (ur. 1905, zm. 13 lutego 1961) – polski „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.

Życiorys Witold Fomienko urodził się w Warszawie, grał na różnych instrumentach dętych. Wychowując się wśród żydowskich dzieci, Fomienko znał jidysz. W 1934 roku Fomienko wraz z rodziną przeniósł się do Łucka na Wołyń, gdzie wraz z ojcem wstąpił do orkiestry wojskowej. Kilka lat przed wybuchem wojny Fomienko otrzymał od lekarza nakaz zaprzestania gry i znalazł pracę w zakładzie fryzjerskim prowadzonym przez Nachuma Sofera, żydowskiego fryzjera i saksofonistę. W trakcie swojej pracy Fomienko ponownie zetknął się z Żydami i zainteresował się żydowskimi ruchami młodzieżowymi, zwłaszcza Betarem. W trakcie II wojny światowej, kiedy Niemcy zajęli Łuck, Fomienko poczuł się zmuszony pomóc swoim żydowskim przyjaciołom. Otworzył duży zakład fryzjerski i przyjął sześciu żydowskich pracowników. Kiedy w getcie internowano Żydów z Łucka, Fomienko przemycał dla nich do getta chleb, drewno na opał i lekarstwa, nie oczekując niczego w zamian. Fomienko zapłacił także duże pieniądze za wyrobienie oficjalnych ukraińskich dowodów osobistych dla żydowskich uchodźców, których przemycił na aryjską stronę miasta. Fomienko otrzymał także sfałszowane zezwolenia od znajomego, który pracował w gminie.