Inną metodę proponował David Abercrombie, który promował podkreślanie zmian jakościowych kosztem ilościowych (np. /i/ i /ɪ/). Gimsonowi zaproponował, by kosztem redundancji połączyć oba systemy, tak by zarówno zmiany ilościowe, jak i jakościowe były podawane wprost.
Po odejściu w r. 1973, połączono w jeden dotąd odrębne instytuty językoznawstwa i fonetyki. Kierownictwo w nim objął Gimson. W tamtych czasach większość uczestników wykładów tego instytutu to byli nie tyle studenci UCL, ile osoby zdobywające uprawnienia do wykonywania zawodu logopedy. Gimson odegrał dużą rolę w przekształceniu brytyjskiej logopedii w dyscyplinę akademicką. W czasach Jonesa instytut fonetyki przyciągał niewielkie gron słuchaczy, Gimson pozostawił po sobie instytut ze znaczącą liczbą studentów.
Zmarł na zawał mięśnia sercowego, 2 lata po przejściu na emeryturę.
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy fonetycy Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1985 Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Brytyjscy nauczyciele języka angielskiego jako obcego