kuliste, elipsoidalne lub nieregularne i o długości 11–70 µm. Zygofory wzniesione, o wysokości do 3 cm, wielokrotnie rozgałęzione i zakończone brunatnymi, wydłużonymi, szydłowatymi gałązkami z kilkoma przegrodami. Na każdym zygoforze tworzą się liczne zygospory, ale dojrzewają tylko 2–6. Są kuliste lub beczułkowate, o długości około 300 µm z grubą, brunatną ścianą zewnętrzną (egzosporium), mającą liczne, tępo stożkowate zagłębienia. Z zagłębień tych wyrastają masywne brodawki utworzone z warstwy wewnętrznej (endosporium)
Z kiełkującej zygospory wyrasta grzybnia lub sporangiofor.
Zasięg występowania i siedlisko Znane jest występowanie Syzygites megalocarpus w Ameryce Północnej i Południowej, w Europie i Azji. Występuje również w Polsce.
Grzyb nagrzybny, saprotroficzny i pasożytniczy, rozwijający się na owocnikach wielu gatunków grzybów, ale tylko mięsistych. Pojawia się zarówno podczas deszczowej, jak i suchej pogody, ale tylko wiosną i jesienią. Preferuje owocniki grzybów już wcześniej zaatakowane przez inne pasożytnicze grzyby i rozwija się na nich aż do czasu ich zupełnego rozkładu.
Przypisy
Kategoria:Grzyby nagrzybne Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Syzygitaceae