Po Kapitulacji Powstania Warszawskiego, Komendant Główny Armii Krajowej, znający go osobiście ze Starego Miasta odznaczył go Krzyżem Walecznych w grupie najmłodszych „ochotników” Armii Krajowej, za wykazaną dzielność i żołnierskie zasługi na polu walki Powstania Warszawskiego (Rozk. KG. Nr 512/BP z dn. 3.X. 1944 – lista ppłk. „ORTA” – XXV Tom Dokumentów Odznaczeniowych w AK – poz. 34 str.3) Po II wojnie światowej ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1950) i studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (praca magisterska 1957). W 1956 rozpoczął pracę w zespole prasy Stowarzyszenia „Pax” („Wrocławski Tygodnik Katolików”, „Słowo Powszechne”).

W 1981 wraz z grupą działaczy i dziennikarzy Stowarzyszenia „Pax” sprzeciwił się stanowi wojennemu w Polsce, po czym został zwolniony z pracy w redakcji „Słowa Powszechnego” i usunięty ze Stowarzyszenia „Pax”. Pracował w firmie Takon, zajmującej się truciem owadów, oraz w tygodniku „Ład”. W latach 1988–1990 współpracował z dziennikiem „Rzeczpospolita”, a w latach 1990–1994 z miesięcznikiem „Polska Zbrojna”. Od 1997 do 2006 pełnił funkcję redaktora naczelnego miesięcznika „Nasz Los”, wydawanego przez Związek Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego.