22 czerwca 1943 roku utworzono kolejne klasy odznaki, posiadające u podstawy małą tabliczkę z liczbą 25, 50, 75 lub 100, oznaczającą liczbę ataków, w których brał udział odznaczony żołnierz. Nazywano je odpowiednio klasami od II do V. Na odznakach klasy IV i V liście dębu otaczające obwód odznaki, wraz z bagnetem i granatem, były większe – 5,7 × 4,8 cm. Ponadto wieniec był koloru złotego. Noszono tylko jedną odznakę, najwyższej otrzymanej klasy.
Odznaczenia z czasów nazistowskich zostały początkowo zakazane w powojennej Republice Federalnej Niemiec. Jednak w 1957 roku wiele odznaczeń wojskowych z okresu II wojny światowej, w tym Odznaka Ogólna Szturmowa, zostało ponownie dopuszczonych do noszenia przez odznaczonych nimi weteranów. W związku z zakazem eksponowania symboli nazistowskich odznaka została zdenazyfikowana poprzez usunięcie z niej swastyki, natomiast członkowie Bundeswehry w czynnej służbie nosili ją w formie wstążki koloru feldgrau, na której umieszczono miniaturę odznaki.