Bitwa pod Sokalem pomiędzy wojskami polsko-litewskimi a Tatarami rozegrała się 2 sierpnia 1519 r.
W lipcu potężna armia tatarska licząca kilkanaście tysięcy żołnierzyNiektóre źródła mówią aż o 40 000 żołnierzy., dowodzona przez syna chana Mehmeda I Bogatyra Gireja, posuwając się pospiesznie tak zwanym Czarnym Szlakiem dotarła aż za Bug, łupiąc przy tym województwa ruskie, bełskie oraz lubelskie. Przeciwko wracającym Tatarom ruszyło pospolite ruszenie pod wodzą marszałka wielkiego koronnego Stanisława Chodeckiego i wojewody podolskiego Marcina Kamienieckiego. Siły te wspomagała wołyńska służba ziemska dowodzona przez hetmana wielkiego litewskiego Konstantego Ostrogskiego. Ostrogski radził poczekać, aż część wojsk tatarskich przeprawi się za Bug, by móc pobić je częściami, albo przynajmniej odwlec bitwę do nadejścia wojsk obrony potocznej, które prowadził hetman polny koronny Jan Tworowski.