Jerzy Jękot (ur. 11 sierpnia 1942 w Tarnowie, zm. 23 marca 2012 w Poznaniu) – poznański artysta malarz, rysownik, grafik, poeta, dramaturg, twórca nowych idei w sztuce.
Życiorys Absolwent Technikum Mechaniczne w Tarnowie. Studia artystyczne podjął w roku 1965 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu u prof. Bronisława Kierzkowskiego oraz od 1968 w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu obecnie: Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu, u prof. Mariana Szmańdy. Od roku 1969 kontynuował dalsze kształcenie według indywidualnego toku studiów. Dyplom uzyskał w 1972 roku.
Kariera artystyczna Jako student debiutował w roku 1969 w „Salonie Debiutów” w legendarnej poznańskiej Galerii „odNOWA” istniejącej w latach 1964–1969 przy Starym Rynku w Poznaniu. W latach 1965–1968 stworzył cykl prac składający się z kilkuset miniatur olejnych w obszarze wielu formuł artystycznych: od realizmu, poprzez formy kubizujące Kubizm, układy geometryczne Abstrakcja geometryczna, po abstrakcję organiczną Abstrakcja organiczna, rozwiązania świetlno-kolorystyczne i malarstwo materii. Swoją twórczość określił w roku 1970 jako „Sztukę Absolutu” tworząc pierwszą z cyklu książkę artystyczną Książka artystyczna. W latach 70.