W przeciwnym kierunku statki zabierały głównie towary, w szczególności kawę, zboże i wołowinę.
W 1900 roku uruchomione zostało ekspresowe, bezpośrednie połączenie do portów nad La Platą, a wkrótce także połączenia z Hamburga do Nowego Jorku (we współpracy z HAPAG), oraz z Nowego Jorku do Brazylii.
W 1914 roku, w przededniu I wojny światowej, Hamburg Süd był w posiadaniu 57 statków o łącznym tonażu 329 877 RT. Po zakończeniu działań wojennych przedsiębiorstwo pozbawiono całej floty, która przekazana została państwom ententy w ramach reparacji wojennych.
Okres międzywojenny Powojenna odbudowa rozpoczęła się od trzech szkunerów towarowych oraz odkupionego w 1921 roku od Brytyjczyków parowego transatlantyku , który został zbudowany dla Hamburg Süd tuż przed wybuchem wojny. W okresie międzywojennym na popularności zyskały rejsy wycieczkowe na pokładzie luksusowych statków pasażerskich. Trzon floty Hamburg Süd stanowiły w tym okresie, obok „Cap Polonio”, statki typu zbudowane w latach 1924–1931 (, „Monte Olivia”, , , „Monte Rosa”) oraz „Cap Arcona” (1927). Czas podróży z Europy do Ameryki Południowej skrócił się do kilkunastu dni.