Zajęli szóste miejsce.

Na studia powrócił w 1938 r., ale został skreślony z listy studentów przez niemieckie władze uczelni z racji deklarowanego polskiego obywatelstwa. Udało mu się przenieść na Wydział Mechaniczny Politechniki Warszawskiej. W sierpniu 1939 r. został zmobilizowany i otrzymał przydział do 24. eskadry rozpoznawczej. Z racji niewielkiego doświadczenia wojskowego został wykorzystany do lotów transportowych i łącznikowych, m.in. 16 września sprowadził do swej jednostki lotem samolot LWS-3 Mewa z Pińska, 17 września na tej maszynie (w załodze z ppor. obs. Feliksem Sobierskim) wykonał lot w celu nawiązania łączności z Naczelnym Wodzem. W trakcie lotu zaatakowali ogniem broni pokładowej niemiecką kolumnę, ich samolot został zestrzelony w rejonie Horodenki. Za swą służbę podczas wojny obronnej otrzymał Krzyż Walecznych.

Udało mu się uniknąć wzięcia do niewoli przez oddziały Armii Czerwonej, ewakuował się przez Słowację i Węgry do Francji. 29 maja 1940 r. znalazł się w grupie dowodzonej przez kpt. Tadeusza Rolskiego skierowanej do Saint-Étienne na szkolenie w zakresie obsługi francuskich samolotów Caudron CR.714. Po upadku Francji został ewakuowany przez Afrykę do Wielkiej Brytanii, gdzie przybył 27 czerwca 1940 r.