Lewis Addison Armistead (ur. 18 lutego 1817 w New Bern, zm. 5 lipca 1863 pod Gettysburgiem) – amerykański wojskowy, generał Armii Północnej Wirginii z Armii Skonfederowanych Stanów Ameryki. Walczył w II wojnie z Seminolami (1835–1842), wojnie amerykańsko-meksykańskiej (1846–1848) i wojnie secesyjnej (1861–1865). Zmarł w szpitalu wojsk Unii jako jeniec, dwa dni po tzw. szarży Picketta w bitwie pod Gettysburgiem.
Życiorys Młodość Urodził się 18 lutego 1817 roku w New Bern (Karolina Północna). Był drugim z dziewięciorga dzieci brevet generała Walkera Keitha Armisteada i jego żony Elizabeth Mary z domu Stanly. Rodzina Armisteadów przybyła z Yorkshire i osiedliła się w Wirginii w latach 30. XVII wieku. Jego ojciec, absolwent United States Military Academy w West Point, brał udział w wojnie brytyjsko-amerykańskiej (1812–1815) jako główny saper armii, a wuj George dowodził obroną Fortu McHenry, która zainspirowała Francisa Scotta Key’a do napisania The Star Spangled Banner, późniejszego hymnu Stanów Zjednoczonych.