Nederlandse Opbouwdienst (NOD; niderl. Holenderska Służba Odbudowy) – utworzona przez władze niemieckie po zajęciu Holandii tymczasowa organizacja niepolityczna, mająca tworzyć miejsca pracy dla byłych żołnierzy.
Historia Po kapitulacji sił holenderskich w maju 1940 roku Niemcy zajęli Holandię, a cały personel wojskowy został zdemobilizowany.
Wszystkie holenderskie siły zostały rozwiązane, a mężczyzn odesłano do domu lub aresztowano i wysłano do niemieckich obozów jenieckich.
W dniu 15 lipca 1940 roku władze niemieckie utworzyły Nederlandse Opbouwdienst (NOD) jako tymczasową organizację, mającą tworzyć miejsca pracy dla zdemobilizowanych żołnierzy. Zajmowali się czynnościami takimi jak usuwanie gruzu ze zniszczeń wojennych i zbieranie materiałów budowlanych.
Struktura NOD miał swoją siedzibę w Hadze. Składał się z czterech tzw. Okręgów Budowlanych, zlokalizowanych w Hadze (Okręg I), Amsterdamie (Okręg II), Utrechcie (Okręg III) i Arnhem (Okręg IV). Każdy miał składać się z dwudziestu Korpusów Budowlanych. Korpus taki składał się z kolei z czterech Wydziałów Budowlanych, z których każdy liczył około 200 ludzi. Nederlandse Opbouwdienst zatrudniałaby zatem około 64 000 ludzi.