thumb|Grób Zygmunta Skoczyńskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Zygmunt Jan Skoczyński (ur. w Kijowie, zm. 29 października 1964 w Warszawie) – polski inżynier elektryk, profesor Instytutu Elektrotechniki i Politechniki Warszawskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stefana (1882–1934), inżyniera mechanika, i Haliny z Haenselów. Absolwent X promocji (1935–1936) Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. Praktykę odbył w 2 pułku szwoleżerów w Starogardzie. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1938 i 4. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W kampanii wrześniowej 1939 walczył razem ze starszym bratem, ppor. Jerzym Bohdanem jako dowódca plutonu w szwadronie marszowym nr 1 Pomorskiej Brygady Kawalerii. Dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagach: XI B i II C Woldenberg.
Absolwent Politechniki Warszawskiej. Współorganizator budowy Instytutu Elektrotechniki, od 1947 pracownik, a od 1958 jego dyrektor naczelny. Inicjator zbudowania Stacji Wielkich Mocy i działu techniki numerycznej z ośrodkiem obliczeniowym i własną maszyną cyfrową. Zajmował się także pracą naukowo-dydaktyczną w Katedrze Sieci i Układów Elektroenergetycznych Politechniki Warszawskiej.