W sierpniu został skierowany do 5 OTU w Sutton Bridge na przeszkolenie w pilotażu myśliwców Hurricane obejmujące trzydzieści godzin lotu na tych maszynach. Z racji swej dobrej znajomości języka angielskiego od samego początku brał aktywny udział w tworzeniu jednostki, w składzie której wziął udział w bitwie o Anglię

15 września 1940 r. leciał jako dowódca klucza żółtego. Tego dnia uzyskał pewne zestrzelenie ½ niemieckiego bombowca Dornier Do 17 (zwycięstwem podzielił się z sierż. Antonim Siudakiem), sam musiał skakać na spadochronie z Hurricane Mk. I (nr V6569). Przy lądowaniu złamał nogę. Historia jego skoku ze spadochronem została opowiedziana w filmie „Battle of Britain”. Ze szpitala do jednostki powrócił 17 listopada. 10 grudnia poleciał na patrol w okolicy Shoresham, jego klucz atakował samotnego Junkersa Ju 88 jednak walka pozostała nierozstrzygnięta. Jego doświadczenie bojowe oraz znajomość języka angielskiego pozwoliła mu na wykonywanie obowiązków kontrolera na naziemnym stanowisku dowodzenia, m.in. 27 grudnia naprowadzał samoloty dywizjonu na bombowiec Heinkel He 111. Podczas bitwy o Anglię wykonał 10 lotów bojowych, podczas których dwukrotnie nawiązał walkę z nieprzyjacielem.