Od 1945 r. do przemian ustrojowych W latach 50. i 60. XX wieku wolne tereny zostały zabudowane. Po stronie wschodniej ulicy powstał zespół zabudowy mieszkalno-usługowej (osiedle WSM), a po stronie zachodniej szkoła podstawowa i dom akademicki. Przy południowym odcinku zniszczenia były znaczenie mniejsze i większość zabudowy pozostała zachowana. Istnieje jedynie przerwa w zabudowie po stronie zachodniej w początkowym biegu ulicy, gdzie przy ulicy Benedyktyńskiej powstał blok mieszkalny w miejscu zniszczonej zabudowy, nie powiązany z pierzeją ulicy Łuksza Górnickiego, oraz w rejonie ulicy Henryka Sienkiewicza po stronie wschodniej, gdzie w miejscu zburzonej pierzei południowej tej arterii również powstał wolnostojący blok mieszkalny. W ten sposób za rok zakończenia odbudowy ulicy uznaje się 1961, kiedy przekazano do użytku domy mieszkalne nr 31-35 i 37 należące do wspomnianego zespoły budynków oraz szkołę podstawową im. Ruchu Obrońców Pokoju pod numerem 20. Po zakończeniu inwestycji przy tej ulicy ówcześnie oceniano ją bardzo pozytywnie, szczególnie w kontekście odcinka północnego gdzie powstała nowa zabudowa, między innymi za ładną, solidną i luźną zabudowę oraz bogatą zieleń.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ulica Łukasza Górnickiego we Wrocławiu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.