Początkowo Unia działała w skromnych warunkach, zajmując część stołówki Centrum. Pozyskała jednak wielu polonijnych biznesmenów. Po 1980 r. do Nowego Jorku napłynęła fala nowych emigrantów z Polski. Unia udzielała im pożyczek, tak na wykup wynajmowanych nieruchomości, jak i na otwarcie własnych biznesów. Obecnie nosi ona nazwę Polsko-Słowiańskiej Federalnej Unii Kredytowej. Niestety w Unii doszło do konfliktów wewnętrznych, w wyniku których ks. Tołczyk opuścił Nowy Jork, przenosząc się na Florydę. Opublikował książkę W obronie Polonii, w której opisał dyskryminację polskich emigrantów przez władze USA. W książce tej stwierdził między innymi: „Jako główny cel przedstawiłem sobie potrzebę zjednoczenia Polonii w walce o słuszne prawa społeczne, niesienie pomocy Rodakom we wszelkich trudnościach życiowych, opieka nad starszymi i chorymi, oraz upowszechnienie i utwierdzenie wśród młodego pokolenia najlepszych, chrześcijańsko-narodowych tradycji. Zwłaszcza że inne grupy etniczne założyły wiele ośrodków opieki społecznej i pracy kulturalnej i artystycznej, korzystając z subsydiów miejskich i państwowych”.