Zamek w Mokrsku Górnym – ruiny późnogotyckiego zamku wzniesionego w XV wieku i rozbudowanego około 1520-1540 roku w formie renesansowej. Zlokalizowany jest na prawym brzegu rzeki Nidy w pobliżu wsi Mokrsko Górne.

Historia XIV wiek

Miejscowość Mokrsko wymieniono w 1309 roku jako własność Piotra herbu Jelita, późniejszego kasztelana sandomierskiego. Drugim właścicielem był Tomisław herbu Jelita, zapewne brat Piotra, pełniący funkcję wojewody sandomierskiego w latach 1320-1330. Ówczesna siedziba rodu wznosiła się na kopcu typu motte na terenie parku dworskiego w pobliżu kościoła w Mokrsku Dolnym. Siedziba ta mogła być niewystarczająca dla wzrastających w znaczenie przedstawicieli rodu Jelitczyków, dlatego postanowiono zbudować murowany zamek na cyplu nad Nidą. Przypuszczalnie około 2 połowy XIV wieku wznieśli go synowie Piotra, którymi byli Klemens z Mokrska, kasztelan radomski (1363-1387) lub jego brat biskup krakowski Florian z Mokrska. Po Klemensie odziedziczyli majątek w Mokrsku jego synowie Klemens II, Florian, Andrzej.

XV wiek