Pochowany na gdańskim cmentarzu Srebrzysko (rejon I, kwatera I, rząd 2, grób 9).
W pracy naukowej zajmował się przede wszystkim anatomią rozwojową robaków, owadów i płazów oraz cytologią i embrionologią porównawczą. Był twórcą teorii fuzomu, określił strunę Leydiga jako narząd pochodzenia tchawkowego. Napisał ok. 130 prac naukowych.
Wybrane publikacje naukowe Badania porównawcze nad budową tzw. struny Leydiga u motyli (1903) O zdolności reparacyjnej pijawek (1907) O wywołaniu metamorfozy u axolotla przy pomocy jodu i doświadczeń pokrewnych (1921) Embryogenesen der Insekten (1924) O składnikach plazmatycznych spermatyd pluskwiaka Palomena viridissima (1927) Spostrzeżenia dotyczące wzajemnego zachowania larw owadzich (1931) Ze Lwowa do Liberii (1938) Ein Paraffineinbettungsverfahren für kleine Objekte (1942)
Przypisy
Bibliografia Biogramy uczonych polskich, Część II: Nauki biologiczne (pod redakcją Andrzeja Śródki i Pawła Szczawińskiego), Ossolineum, Wrocław 1985
Krzysztof Malski: Hirschler Jan (1883–1951). W: Polski Słownik Biograficzny. T. IX. Wrocław – Warszawa – Kraków : Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1960–1961, s.