mały Nachal Ce’elim (; , Wadi Seiyal) – rzeka sezonowa (wadi) płynąca w kierunku Morza Martwego. Okoliczne jaskinie położone 13 km na południe od Engaddi i 4 km na północ od Masady były miejscem schronienia wojowników Bar Kochby. W niektórych z tych grot znaleziono rękopisy, monety i inne przedmioty. Od nazwy wadi nazwano zbiór tych rękopisów.

Odkrycia w Nachal Ce’elim Po odkryciach w Kumran, mnożyły się ekspedycje w celu poszukiwań innych stanowisk archeologicznych. Johanan Aharoni zorganizował wyprawy do grot Nachal Ce’elim w dniach od 25 stycznia do 2 lutego oraz od 23 marca do 6 kwietnia 1960 rokuJ. Aharoni, Expedition B, w : Israel Exploration Studies, The Expetition to the Judean Desert, Vol. 11, No. 1/2, 1960 (1961), s. 11, https://www.jstor.org/stable/27924839 (2023-11-15).

W grocie 34 odkryto tam dwa pergaminy z filakteriów, które zawierały hebrajski tekst księgi Wyjścia 13,2-10 oraz 13,11-16J. Aharoni, Expedition B, w : Israel Exploration Studies, The Expetition to the Judean Desert, Vol. 11, No. 1/2, 1960 (1961), s. 23, https://www.jstor.org/stable/27924839 (2023-11-15), bliskie wersji Septuaginty.