Ambrosius Calepinus, Dictionarium undecim linguarum, Basel 1590 (słownik ogólny). W 1502 roku powstał najpierw słownik dwujęzyczny łacińsko-grecki, do niego sukcesywnie dołączano inne języki (w porządku chronologicznym): włoski, hiszpański, francuski, niemiecki, hebrajski, angielski, niderlandzki, polski, węgierski. Język polski jako jeden z jedenastu języków dołączył w 1585Stanisław Prędota: Mehrsprachige Wörterbücher …, s. 15.. Był to pierwszy znany słownik multilingwalny: Słownik Calepinusa miał bogatą mikrostrukturę, zawierał informacje gramatyczne i przykłady użycia do łacińskich haseł. Słownik liczy ok. 21 500 hasełStanisław Prędota: Mehrsprachige Wörterbücher …, s. 16.. W 1616 ukazał się w Krakowie słownik dwujęzyczny Lexicon Latino-Polonicum. Alias Kalepin skroconyStanisław Prędota: Mehrsprachige Wörterbücher …, s. 23..
Hieronymus Megiser, Thesaurus polyglottus. Frankfurt/M. 1603 (słownik ogólny). Jako ekwiwalenty występują wyrazy/wyrażenia nie tylko z języków europejskich, ale też z języków afrykańskich i azjatyckich. 8000 – 8500 hasełStanisław Prędota: Mehrsprachige Wörterbücher …, s. 32 n..
Przykłady na niderlandzkie i polskie odpowiedniki w słowniku Megisera:
Omnipotens – Belgice, Allmachtich;
Polonice, WszechmoczniStanisław Prędota: Mehrsprachige Wörterbücher …, s.