rufoviridis Cabanis, 1851 – złotopiór południowy – Brazylia na południe od Amazonki do Boliwii, Paragwaju i północno-wschodniej Argentyny, G. r. heterogyna Todd, 1932 – wschodnia Boliwia i południowo-zachodnia Brazylia.
Morfologia Podobnie jak inne złotopióry, są to wytworne ptaki o jaskrawym ubarwieniu z długimi dziobami i ogonami. Złotopiór rudosterny mierzy zazwyczaj około 26–27 cm (inni autorzy podają 22,0–24,5 cm i 25 cm), dziób ma 5 cm długości u obu płci. Podgatunek G. r. brevirostris ma krótszy dziób. Ptak jest metalicznie zielony na górnych partiach ciała, a pod spodem głównie pomarańczowy, także pod ogonem; na piersi ma zieloną obwódkę.
Płcie różnią się tym, że samiec ma białe gardło, a samica płowe; samica ma również jaśniejsze podbrzusze. Samicę można rozróżnić od samca również po cieńszym, prostym dziobie i napuszonym gardle. Masa ciała i długość skrzydła u samców wahała się między 25–28 g i 8,1–8,7 cm, podczas gdy samice osiągały odpowiednio 24–33 g i 8,1–8,6 cm.