Prowadził kursy dokształcające dla dorosłych w Grabinie i Ligocie Bialskiej.
W 1939 otrzymał nakaz opuszczenia III Rzeszy. 10 maja 1939, kiedy opuszczał Grabinę, spotkał się ze swoimi uczniami. Agnieszka Kwoczek, uczennica Michałowskiego, wspominała to wydarzenie: „Był to okropny wstrząs dla nas. Klasę zaległa śmiertelna cisza, która po chwili zamieniła się w spazmatyczny szloch. Płakaliśmy strasznie z rozdartym sercem żegnając po raz ostatni naszego kochanego wychowawcę”. Żegnając się z nimi, Michałowski powiedział: „Nie ustaniemy w walce. Sprawy wygramy. Nie martwcie się, ja wrócę”.
Po opuszczeniu Grabiny udał się do Wejherowa. W międzyczasie otrzymał od kuratorium w Toruniu mianowanie na podinspektora oświaty w Grudziądzu z dniem 3 września 1939. Jednak już 31 sierpnia został aresztowany przez Niemców w Gdańsku. Trzymano go w kilku więzieniach, w końcu został skierowany do obozu koncentracyjnego Dachau, w którym przebywał do kwietnia 1945. We wrześniu 1945 powrócił do Polski. Arka Bożek zaproponował mu powrót do powiatu prudnickiego.