Z tego względu takie serwisy jak Facebook czy YouTube najczęściej wykorzystywane są jako platforma dla marketingu wirusowego lub szeptanego.
Konsumenci coraz częściej unikają reklam, nie zwracając uwagi na nic poza obiektem swoich zainteresowań. Coraz częściej spotykane jest zjawisko tzw. Banner blindness (pol. „ślepota banerowa”), które polega na ignorowaniu przez użytkowników stron WWW elementów wyglądających jak reklamy. Konsument funkcjonujący w obrębie sieci potrzebuje wiarygodnych źródeł, a w obliczu spadającego zaufania do reklam, to pozostali Internauci występują w roli kreatorów opinii lub ambasadorów określonej marki. Ich rekomendacja, może być czynnikiem decydującym dla podejmującego decyzję zakupową klienta.
Historia marketingu wirusowego Marketing wirusowy jako odrębne podejście do reklamy, został powiązany z popularyzacją poglądu, że idee rozprzestrzeniają się jak wirusy. Teoria ta jest ściśle związana z memetyką, czyli dziedziną nauki analizującą cykl funkcjonowania, powielania oraz ewoluowania memów. Memetyka osiągnęła szczyt popularności w latach 90. XX wieku. Nie da się jednoznacznie ustalić pochodzenia i popularyzacji konkretnego terminu marketing wirusowy. Pojęcie viral marketing zostało prawdopodobnie zastosowane po raz pierwszy w magazynie „PC User” w 1989 roku.