Bez zmian zaadaptowano wystrój kabiny pasażerskiej, który w ramach debiutujących równolegle zmodernizowanych odpowiedników koncernu Stellantis odszedł od projektu z 2006 roku i zyskał nowocześniejszy wystrój, na czele z centralnym, dotykowym ekranem systemu multimedialnego o przekątnej 10 cali.
Toyota zdecydowała się zaoferować okrojoną gamę długości nadwozia oraz rozstawów osi, przewidując dla tych parametrów odpowiednio trzy oraz dwie konfiguracje do wyboru. Znacznie mniejsza wobec modeli Stellantis stała się także gama silnikowa, którą utworzyły wyłącznie dwie jednostki wysokoprężne o pojemności 2,2 litra oraz mocy 120 lub 180 KM. Wśród dostępnych przekładni znalazła się 6-biegowa manualna lub 8-biegowa automatyczna.
Proace Max Electric Równolegle z wersją z silnikami wysokoprężnymi do sprzedaży trafiła także w pełni elektryczna Toyota Proace Max Electric. Otrzymała ona układ napędowy o mocy 270 KM i 410 Nm maksymalnego momentu obrotowego, oferując przy tym do 420 kilometrów zasięgu na jednym ładowaniu według pomiaru wykonanego w europejskiej normie WLTP.