Ociemniały Wit Stwosz z wnuczką lub Wit Stwosz prowadzony przez wnuczkę – obraz olejny autorstwa Jana Matejki namalowany w roku 1865. Znajduje się w kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie.
Historia Matejko inspirował się postacią rzeźbiarza Wita Stwosza, a sam kościół Mariacki był dla niego źródłem natchnienia artystycznego. Krakowska świątynia, którą znał od lat dziecięcych, stanowiła jego ulubione miejsce do modlitw. Artysta już wcześniej tworzył portrety Wita Stwosza (Wit Stwosz jako dziecko, 1855). Powstały dwa szkice olejne do Ociemniałego Wita Stwosza z wnuczką. Po ukończeniu obrazu we wrześniu 1865 roku, płótno wystawiano w Prałatówce Kościoła Mariackiego, mieszczącej się na rogu placu Mariackiego i Szpitalnej na krakowskim Starym Mieście. Malarz przeznaczył dochód ze sprzedaży biletów z wystawy w Krakowie, jak również fotografii tego dzieła wykonanych przez Karola Beyera na restaurację ołtarza Mariackiego, a także na krakowskie przytułki dla sierot.