Zyskała ona także charakter wyłącznie chrześcijański i zwiększyła liczbę uczących się uczennic do ponad 500.
W roku szkolnym 1919/1920 szkołą zyskała pełne prawa gimnazjum państwowego (kategoria A), ponowione w 1924. W roku szkolnym 1921/1922 znajdowało się 11 sal wykładowych, 6 rekreacyjnych oraz gabinet przełożonej, dyrektora, nauczycielski, lekarski, laboratorium fizykochemiczne oraz sekretariat. W tym samym roku w szkole powstała także kaplica, a w 1924 kupiono boisko szkolne przy ul. Sienkiewicza 42 (w obrębie parku H. Sienkiewicza). Ćwiczenia gimnastyczne odbywały się w sali Towarzystwa „Sokół” poza szkołą.
ul. prez. G. Narutowicza 59a W 1928 roku szkołę przeniesiono do nowego gmachu przy ul. prez. G. Narutowicza 59a. Do II wojny światowej szkoła obejmowała 6 klas szkoły powszechnej, 4 klasy gimnazjum i 2 klasy licealne. Ponadto rozbudowano ją o dodatkowe skrzydło.
Podczas II wojny światowej szkoła została przejęta przez żandarmerię niemiecką w grudniu 1939. W trakcie wojny, ukryte w jej murach dokumenty oraz wnętrza uległy zdewastowaniu. Kaplica szkolna została rozgrabiona. Uczennice szkoły, pomimo zajęcia gmachu przez okupantów, kontynuowały naukę w tamach tajnego nauczania, pod opieką nauczycieli. Podczas okupacji hitlerowskiej 10 uczennic szkoły zdało maturę.