W 1921 wraz z Maud Gonne wyruszyła do Cork celem zebrania dowodów dotyczących okrucieństw Black and Tans. W Dublinie została przewodniczącą Women's Prisoners' Defence League. Podobnie jak inne republikanki, które uważały angielskie Mrs za odrażające, ale sprzeciwiały się irlandzkiemu odpowiednikowi Bean Uí, przyjęła Madame jako swój dubliński tytuł i otrzymała pseudonim Madame Desperate. Pomimo podeszłego wieku była na tyle aktywna, że została przez władze Wolnego Państwa Irlandzkiego uznana za niebezpieczną dywersantkę na mocy Public Safety Act z 1927 roku. Kiedy jej współlokatorka Maud Gonne została uwięziona, Charlotte przez dwadzieścia dni i nocy stale czuwała przed więzieniem w Kilmainham. Charlotte Despard w 1930 roku, w wieku osiemdziesięciu sześciu lat, wraz z Hanną Sheehy-Skeffington i Sheilą Dowling odbyła podróż po Rosji Sowieckiej, szczególnie interesując się szkolnictwem i statusem kobiet. W 1933 roku, wkrótce po tym, jak jej dom w centrum Dublina został zaatakowany przez antykomunistów, Charlotte przeprowadza się na północ. 10 listopada 1939 r. zmarła w swoim nowym domu w Whitehead, niedaleko Belfastu.