Wskutek tego nikt nie sądził, że będzie produkcja okaże się hitem, ponieważ odniosła sukces przypadkiem. Z tego też powodu Kon otrzymał propozycję jej wyreżyserowania.

Zanim Kon otrzymał propozycję pracy, tytuł Perfect Blue i treść, opowieść o idolce klasy B i zboczonym fanie, były już ustalone. Nie czytał oryginalnej powieści, a jedynie scenariusz do filmu, który podobno był bliski oryginałowi, jednak nigdy go nie wykorzystał. W oryginalnej historii nie ma gry w grze, ani motywu zacierania się granicy między snem a rzeczywistością. Pierwotnie fabuła była prostym gore/psychologicznym horrorem o idolce zaatakowanej przez zboczonego fana, który nie może zaakceptować jej zmiany wizerunku. Było też wiele przedstawień krwawienia, więc historia nie była odpowiednia dla Kona, który nie lubi horroru ani idolek. Kon powiedział, że gdyby miał swobodę w planowaniu, nigdy nie pomyślałby o takiej scenerii. Gatunek ten był nadużywany, będąc już poruszanym w różnych dziełach, takich jak Siedem, Nagi instynkt i Milczenie owiec, a także był czymś, w czym anime nie było dobre. Ponieważ większość tego typu produkcji dąży do tego, jak zboczeni lub szaleni są sprawcy, mordercy, Kon skupił się na tym, „jak wewnętrzny świat bohaterki, ofiary, zostaje złamany przez bycie celem stalkera”, aby przechytrzyć publiczność.