Wilczyn – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, siedziba gminy Wilczyn, nad Jeziorem Wilczyńskim.
W latach 1458–1870 miejscowość była miastem. W latach 1975–1998 należała administracyjnie do województwa konińskiego.
Historia Pierwsze wzmianki o Wilczynie pochodzą z 1247 z dokumentu księcia kujawskiego Kazimierza, syna Konrada. Przed 1458 rokiem uzyskał prawa miejskiePiotr Maluśkiewicz, Województwo konińskie : szkic monograficzny, wyd. 1, Warszawa: Państwowe Wydawn. Nauk, 1983, s. 324-325, ISBN 83-01-00534-3, OCLC 11783554. W 1769 miało tu miejsce starcie konfederatów barskich, dowodzonych przez rotmistrza Antoniego Morawskiego, z wojskami rosyjskimi (podczas bitwy zginęło 200 Polaków, a drugie tyle zostało zamordowanych po wzięciu do niewoli).
W 1870 roku Wilczyn został pozbawiony praw miejskich.
We wsi urodzili się Zygmunt Lichniak (eseista, poeta, krytyk literacki i filmowy) oraz Wojciech Hanc (duchowny rzymskokatolicki i teolog).
Ostatni okres życia spędził w niej malarz Antoni Szulczyński. Wykonał m.in. malowidła w kościele św. Urszuli oraz chrzcielnicę dla kościoła św. Tekli. Zmarł w Wilczynie w 1922 i został pochowany na miejscowym cmentarzu.