Nieszawski Przełom Wisły (315.37) – region geograficzny o krajobrazie doliny rzecznej położony w środkowej Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, obejmujący dolinę rzeki Wisły w okolicach Nieszawy. Wyodrębniony jako mezoregion z indeksem 315.37 w ramach wieloautorskiej regionalizacji fizycznogeograficznej Polski z 2018 roku. Stanowi część makroregionu Pradoliny Toruńsko-Ebers­waldzkiej.

Środowisko przyrodnicze Mezoregion obejmuje stosunkowo niewielki obszar o powierzchni 184 km², długości ok. 22 km i szerokości 6–9 km. Pod względem ukształtowania terenu jest to zwężenie doliny Wisły na odcinku między Włocławkiem a Nieszawą, tworzące rodzaj przełomu, który rozdziela wysoczyzny morenowe budujące mezoregiony Równiny Inowrocławskiej na zachodzie i Pojezierza Dobrzyńskiego na wschodzie. Za Nieszawą, w kierunku północnym, dolina Wisły rozszerza się i przechodzi w Kotlinę Toruńską, natomiast na południu, przed Włocławkiem, rzeczona dolina formuje także szerszą Kotlinę Płocką.