Kastuś Kalinowski – radziecki dramat wojenny z 1928 roku w reżyserii Władimira Gardina. Premiera filmu miała miejsce 14 sierpnia 1928 roku. Obraz opowiada historię jednego z bohaterów powstania styczniowego 1863 roku w Białorusi, Konstantego Kalinowskiego.
Fabuła W zachodnich prowincjach Imperium Rosyjskiego wybucha powstanie. Chłopi zdobywają wozy ze zbożem. Wspierają ich magnateria i szlachta, dążąc do objęcia przywództwa nad powstaniem i ponownego zjednoczenia z Polską. Jednym ze szlacheckich oddziałów dowodzi syn hrabiego Skirmunta, Stanisław. Rosyjski właściciel ziemski hrabia Orłow bezlitośnie wykorzystuje swoich poddanych. Jaś Rudenok wysyła swoją siostrę Marylę do przywódcy zbuntowanych chłopów, Kastusia Kalinowskiego, z prośbą o pomoc. Na rozkaz generalnego gubernatora wojskowego hrabiego Michaiła "Wieszatiela" Murawjowa kozacy zostają wysłani, aby „pacyfikować region”. Oddział powstańców Skirmunta juniora walczy z nimi, ale jednocześnie rabuje chłopów. Jaś, który próbował stawiać opór, zostaje pobity. Kalinowski pojawia się ze swoim chłopskim oddziałem i mówi do Stasia, którego zna ze studiów na uniwersytecie w Petersburgu: „Walczycie z niewłaściwymi ludźmi”. Strażnicy meldują o zbliżaniu się sił karnych. Staś zmuszony jest zwrócić się o pomoc do Kalinowskiego.