Szkielet pozaczaszkowy mały|Ilustracja ukazująca Lythronax w opierzeniu Mimo że, w przeciwieństwie do czaszki, szkielet pozaczaszkowy jest dość słabo poznany, odkryte szczątki kości łonowej wykazują cechy typowe dla tyranozaurów. Kość strzałkowa na górnym końcu miała wgłębienie biegnące na środku, charakterystyczne dla osobników z rodziny tyranozaurów. Wyrostek kości skokowej powyżej stawu skokowego rozszerzał się ku górze, co wyróżniało budowę tej części szkieletu Lythronax spośród jego krewniaków.
Klasyfikacja mały|lewo|Zrekonstruowany szkielet w Science Center of Iowa Lythronax należał do rodziny tyranozaurów, wchodzącej w skład nadrodziny tyranozauroidów, jednej z gałęzi grupy celurozaurów. Te dużych rozmiarów teropody występowały przede wszystkim w Ameryce Północnej i Azji. W oparciu o analizę stratygraficzną naukowcy doszli do wniosku, że jest to najstarszy dotychczas odkryty rodzaj tyranozaurów. Zanim Lythronax oficjalnie nazwano i uznano za osobny rodzaj, paleontolożka Lindsay Zanno zauważyła w 2013 r., że holotyp różnił się od również pochodzących z Utah Teratophoneus i Bistahieversor. Oznaczałoby to, że w kampanie na terenie basenu Morza Środkowego Zachodu występowały przynajmniej trzy rodzaje tyranozauroidów.