sądził bowiem, że jedynym sposobem oderwania ludzi od bojaźni Bożej jest całkowite uzależnienie ich życia i pomyślności od potęgi władcy. A groził również, że gdyby Bóg chciał jeszcze raz zalać ziemię, potrafi on już sobie przeciw Niemu poradzić: zbuduje wieżę wyższą, niż zdoła dosięgnąć woda, i pomści nawet zagładę przodków. Pospólstwo ochoczo poddało się nakazom (...) [Nimroda], uległość wobec Boga uważając za niewolę. Zaczęli budować wieżę i (...) wieża dźwigała się w górę nadspodziewanie szybko” (Dawne dzieje Izraela, I, IV, 2, 3)
Tradycja islamska Nimrod przetrwał jako postać w tradycji islamskiej i jest uwieczniony we współczesnych nazwach takich ruin, jak Kalhu (obecne Nimrud) i Borsippa (obecne Birs Nimrud). Nie udało się jednakże zidentyfikować żadnych mezopotamskich źródeł legendy o Nimrodzie.
W literaturze Amerykańska poetka Anna Hempstead Branch napisała (wierszem białym) epos filozoficzny Nimrod. Utwór został opublikowany w tomie Rose of The Wind, and Other Poems w 1910.
Przypisy
Bibliografia hasło „Nimrod”, [w:] Jeremy Black, Anthony Green, Słownik mitologii Mezopotamii, Wydawnictwo "Książnica", Katowice 1998, s. 136
Kategoria:Postacie Starego Testamentu