Jako jedyny członek tego komitetu dołączył do jego następcy CORSID (Comité d'organisation de la sidérurgie), pozostając jego członkiem do 1945.
Po II wojnie światowej pracował jako dyrektor firmy Rombas i zastępca dyrektora generalnego Marine-Homécourt, należał do założycieli stowarzyszenia menedżerów przemysłowych ACADI. Był francuskim delegatem do Organizacji Europejskiej Współpracy Gospodarczej, kierował w niej komisją ds. stali. Pomiędzy 10 sierpnia 1952 a 14 września 1959 członek Wysokiej Władzy Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali kierowanej kolejno przez Jeana Monneta, René Mayera i Paula Fineta. Odpowiadał w nich za finanse, inwestycje i produkcję (1952–1955), finanse i przemysł (1955–1958) oraz inwestycje i produkcję (1958–1959).
Życie prywatne W 1913 poślubił Jeanne Poincaré, córkę matematyka Henriego Poincaré. Nie mieli dzieci. Był esperantystą, pod koniec życia zajął się promocją tego języka.
Odznaczenia i wyróżnienia Odznaczony m.in. Legią Honorową V klasy (1952) i Wielkim Krzyżem Orderu Korony Dębowej.
Przypisy