20 marca 1891 został mianowany drugim wikariuszem w Ornecie, a od 12 grudnia pierwszym. 24 marca 1892 został wikariuszem katedry we Fromborku. 16 czerwca 1897 został katedralnym mistrzem ceremonii (magister ceremoniarum). W 1899 uzyskał na Uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim stopień doktora teologii. W 1902 kapituła warmińska przyznała mu stypendium im. Jana Preucka na dalsze studia w Rzymie. W 1904 był jednym z kandydatów do objęcia katedry historii w Królewskiej Akademii w Braniewie (stanowisko to otrzymał jednak Hugo Koch). 12 września 1907 ustąpił z urzędu wikariusza katedralnego, zostając rezydentem przy parafii w Lidzbarku Warmińskim. W latach 1909–1919 pracował również jako nauczyciel w miejscowym gimnazjum. W 1919 przeniósł się do Braniewa, gdzie pracował jako nauczyciel w gimnazjum do przejścia na emeryturę w maju 1922. Zmarł 16 lutego 1924 w BerlinieWojciech Zawadzki Duchowieństwo katolickie z terenu obecnej diecezji elbląskiej w latach 1821–1945, Olsztyn 2000Zeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands Beiheft 8 1990 Ernst Federau Die Abiturienten des Braunsberger Gymnasiums von 1916 bis 1945.