Lesław Klisowski (ur. 16 czerwca 1916 we Lwowie, zm. 24 stycznia 1972 w Warszawie) – pułkownik Wojska Polskiego; dowódca 37 pułku Łączności Wojsk Lotniczych (1957–1967); dowódca 2 Ośrodka Radioelektronicznego (1967–1970).
Życiorys Lesław Klisowski urodził się 16 czerwca 1916 we Lwowie, gdzie ukończył szkołę podstawową i średnią. Następnie podjął edukację w Szkole Podchorążych Rezerwy i został awansowany do podporucznika Wojska Polskiego. W 1939 uczestniczył w obronie Warszawy, był odznaczony Krzyżem Walecznych. Od 1943 przebywał w Rzeszowie. W lipcu 1944 wstąpił ochotniczo do 10 Dywizji Piechoty 2 Armii Wojska Polskiego, z którą przeszedł cały szlak bojowy. W 1946 w Zamościu ukończył roczny kurs oficerów łączności, po czym został skierowany do Zegrza, gdzie uczył się w Oficerskiej Szkole Łączności o specjalności "eksploatacja urządzeń radiokomunikacyjnych" i po jej ukończeniu awansował do stopnia porucznika. Następnie pełnił służbę w garnizonach Kalisz, Poznań i Sieradz przez 9 lat. W Sieradzu był w stopniu majora dowódcą 1 batalionu podchorążych w Oficerskiej Szkole Łączności Przewodowej, gdzie awansował do stopnia podpułkownika.