Zapiski starucha – zbiór aforyzmów autorstwa Aleksandra Fredry.

Fredro od początku swojej twórczości wplatał do komedii zwroty przysłowiowe. Ślady spisywania przez niego tego typu powiedzeń można znaleźć już w 1820 w kodeksie nazwanym Książka dla mnie samego…. Jednak o systematycznym gromadzeniu Zapisków można mówić dopiero od drugiej połowy 1869. Wtedy to zaczął notować je w rękopiśmiennym brulionie rozrzucone po różnych miejscach lub łączone w większe zespoły. W sposób jeszcze bardziej systematyczny notował je kolejnym brulionie, w którym przepisał na czysto pamiętnik Trzy po trzy, zaś pozostałe puste strony wykorzystał do notowania zapisków.

Zapewne w wyniku narastania liczby zapisków postanowił stworzyć z nich odrębną całość. Przepisywał je więc ponownie na luźnych arkuszach. Nastąpiło to prawdopodobnie w 1870 i latach następnych. Maksymy nie były w żaden sposób usystematyzowane treściowo. W późniejszym czasie Fredro ponumerował zapiski, jednak uczynił to niekonsekwentnie i z błędami. Na kartach zapisane zostały również inne fragmenty literackie, jak np. wierszowane fraszki, epigramaty, wiersze. Ostatecznie złożyło się to na kodeks 18-arkuszowy, który Fredro zlecił oprawić.