Odbiór i opinie Architektura budynków po ich zbudowaniu spotkała się z pozytywnymi ocenami. Między innymi w plebiscycie Słowa Polskiego z 1968 r. otrzymały one tytuł Mistera Wrocławia. W ocenach wyrażanych przez autorów różnych publikacji stosowano wobec nich między innymi takie określenie jak „efektowne”. Budynki te stanowiły pomysł ich autorki jako architekta na nowoczesny punktowiec, który spełniałby wymogi ekonomiczne, zaostrzone ówcześnie normatywy i równocześnie gwarantowałby odpowiedni poziom estetyki. Pojawiło się także ówcześnie w odniesieniu do tych budynków potoczne określenie „trojaczki”. Spotyka się jednak także opinie przeciwne, wyrażające pogląd, że tak ukształtowana nowa zabudowa z lat 60. i 70. XX wieku nie była dobrze zharmonizowana z otoczeniem, gdyż budynki usytuowano zgodnie z ówczesnymi tendencjami niezależnie zarówno od historycznej linii zabudowy, jak i samej zachowanej zabudowy. Pozytywnie natomiast pod tym kątem ocenia się zrealizowane w sąsiedztwie z lat późniejszych budynki plombowe, między innymi budynek pod numerami 2a-2f z 1992 r. projektu C. Matuszewskiego, których architektura godzi historyczną, zachowana tkankę miejską z modernistyczną zabudową trojaczków, nawiązując do obu tych odmiennych stylów i typów zabudowy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Budynki mieszkalne przy ulicy Mikołaja Reja 4, 6, 8 we Wrocławiu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.