Odcinek Sarny, położony na wschód i południe od Sarn, ciągnął się od jeziora Somino przez stację Straszów i wieś Czudel, a następnie wzdłuż Słuczy do Tyszycy i dalej przez wieś Polany i stację Mokwin do ujścia Zameczku do Horynia i dzielił się na pododcinki Czudel, Bereźne i Horyń, te zaś na sektory. Ta pozycja obronna miała służyć do odparcia pierwszych akcji napierającego napastnika i osłaniać koncentrację jednostek Wojska Polskiego w rejonie Brześcia nad Bugiem.
Wznoszone co ok. 200 m po obu stronach rzeki Słucz schrony miały być uzbrojone w ciężkie i ręczne karabiny maszynowe (prowadzące ogień w tym samym kierunku), a w niektórych przypadkach moździerze, granatniki oraz działa polowe 75 mm i przeciwpancerne 37 mm Boforsa. Planowano budowle chronione przez kopuły pancerne schronów o trzech do sześciu strzelnicach i pancerzu o grubości 160–240 mm oraz system zapór inżynieryjnych, m.in. od trzech do sześciu rzędów drutu kolczastego. Obiekty umocnione dysponowały agregatami prądotwórczymi i studniami z ręcznymi pompami oraz zapasem żywności na sześć dni. Ponadto zamierzano wykorzystać przeszkody wodne, w tym powstałe w wyniku zalania określonych terenów jazy, kanały i tamy.