Warunki osadzenia były trudne.
Początkowo więźniowie przebywali w obozie pracy przymusowej, który mieścił się w budynku szkolnym, przy drodze do nowo wybudowanej kopalni Günther w Lędzinach. Obóz ten nazwano Lager Heimat. Miał kształt prostokąta i był otoczony pojedynczym rzędem drutu kolczastego zawieszonego na betonowych słupach. Przed bramą do obozu znajdował się niewielki drewniany barak, który służył jako wartownia i magazyn dla SS. Wewnątrz obozu znajdowały się cztery długie drewniane baraki, które służyły jako: pomieszczenia mieszkalne dla więźniów, jadalnia dla SS, kuchnia, magazyn i pomieszczenia mieszkalne Lagerältester oraz latryny, magazyn ziemniaków czy umywalnia.
Personel obozowy Kierownikiem podobozu był uważany za sadystę, SS‑Unterscharführer Alois Frey. W obozie służyło od 20 do 40 SS-manów z Wachkompanie Monowitz. Używano także psów stróżujących. Z kolei niejaki SS-Unterscharführer Thomas Stanossek został zapamiętany przez więźniów jako życzliwy człowiek, który starał się im pomóc. Został jednak niespodziewanie aresztowany w lipcu 1944 r., a jego następcą został SS-Rottenführer Adam Schepp. Szpitalem więźniarskim w Günthergrube kierował SS-Obersturmführer Josef Fischer.