Franciszek Laskowski (ur. 30 marca 1880 w Lubrańcu, zm. 27 maja 1964 we Włocławku) – działacz socjalistyczny i komunistyczny, Uczestnik rewolucji w 1905 roku.
Życiorys Franciszek Laskowski urodził się 30 marca 1880 roku w Lubrańcu w rodzinie szewca Wincentego i Anny z d. Paradzińska. Jego ojciec był uczestnikiem Powstania Styczniowego na Kujawach. Franciszek od najmłodszych lat był wychowywany przez ojca w duchu patriotycznym. Zdobył zawód murarza i pracował w tym zawodzie w Lubrańcu i okolicznych wsiach. Należał do komórki PPS w Lubrańcu.
W 1905 roku uczestniczył w działaniach rewolucyjnych w Lubrańcu i powiecie Włocławskim. W 1908 roku władze carskie aresztowały go wraz z 28 działaczami PPS we Włocławku pod zarzutem dokonania zamachu na carskich urzędników we Włocławku i Lubrańcu. Wszyscy aresztowani przebywali przez pewien czas w X Pawilonie Cytadeli w Warszawie. 12 lipca 1909 roku na mocy wyroku sądu wojennego 6 aresztowanych skazano na karę śmierci przez powieszenie, 10 osób na ciężkie roboty, 4 na wysiedlenie (w tym Franciszka), a pozostałych uniewinniono. Czterej mieszkańcy Lubrańca zostali zesłani w głąb Rosji w okolice Irkucka, gdzie utrzymywali bliskie kontakty z działaczami Rosyjskiego ruchu rewolucyjnego.